Soúboo en canto saíu pola porta da casa: non sería o mesmo, non podería falar de corazón se non era na lingua máis súa, ou pode que si, pero as palabras irían máis lentas, a modiño coma lle dicían na casa. Pode que porque cando di "cortiña" evoca cores e lugares que non é capaz nin de traducir. Porque é enxebre. Lévao grabado no sangue, nas entrañas, na tráquea, nos dentes, na alma e na ialma. Toda a infancia, os contos antes de durmir, o Xabarín, as rúas de pedras.
Unha lingua non son soamente palabras, coma un libro non son soamente follas.
jueves, 17 de mayo de 2012
domingo, 13 de mayo de 2012
Ante scriptum
Hubiera querido escribírte a ti, pero un día más no estás en ningún lado, y nadie ha creado un cartero de desaparecidos del mismo modo que Franz Kafka creó una vez un cartero de muñecas. Te hubiese escrito sobre deseos de domingo que se quedan en huecos en el estómago, sobre días cuadriculadamente caóticos hasta que se queda la nada en ellos, sobre lo insignificante que se siente una cuando se da cuenta de que existen cosas más allá del yo, del poco tiempo que me queda ya para seguir esperando. Y ahora sólo queda el pensar por qué no has aparecido aún, por qué voy a tener que conformarme con cosas mejores cuando prefiero la sencillez de lo raro. Nunca creí que llegase el día en que el viento se llevase lo escrito de la misma forma que lo hablado, en el que el "verba volant, scripta manent" ya no siga siendo válido. Hubiera querido escribirte antes que el viento terminase llevándome a mí.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)